دوشنبه , 18 نوامبر 2019
صفحه اصلی » دانستنی ها و سرگرمی ها به انگلیسی » تفاوتهای انگلیسی آمریکایی و انگلیسی بریتانیایی
دیکشنری آنلاین انگلیسی به فارسی لغت نامه دهخدا


کلاس فن بیان آموزش آنلاین زبان انگلیسی
 

 
دوره مدیریت فروش و بازاریابی حرفه ای

تفاوتهای انگلیسی آمریکایی و انگلیسی بریتانیایی

دانلود نسخه قابل چاپ تفاوتهای انگلیسی آمریکایی و انگلیسی بریتانیایی

 

 

british-english-vs-american-english

اگر تا به‌حال فیلم‌های انگلیسی و آمریکایی را با دقت مشاهده کرده باشید، احتمالا به تفاوت‌های آشکار تلفظ لغات و لهجه بازیگران انگلیسی و آمریکایی پی برده‌اید. لهجه مردم انگلستان را بریتانیایی و لهجه مردم آمریکا را آمریکایی می‌گویند. این تفاوت لهجه در طی قرن‌ها و به دلیل مسافت طولانی میان دو کشور و ورود اقوام گوناگون به سرزمین‌های آمریکای شمالی ایجاد شده‌است. علاوه بر لهجه و طرز تلفظ لغات، تفاوت‌های گوناگون دیگری نیز میان انگلیسی بریتانیایی و آمریکایی وجود دارد که این دو زبان ظاهرا نزدیک را از هم متمایز می‌نماید

در ادامه این بحث به دسته‌بندی تفاوت‌های دو لهجه آمریکایی و بریتانیایی می‌پردازیم. البته باید توجه داشت که امروزه ملت‌های انگلستان و آمریکا چندان با این تفاوت مشکلی ندارند. چرا که از قرن بیستم به بعد، با رشدِ رسانه‌های ارتباط جمعی، مردم این کشورها بیشتر با نحوه صحبت‌کردن یکدیگر آگاه شده‌اند. با نفوذ صنعت سینمای هالیوود در انگلستان، واژه‌های آمریکایی در انگلستان هم رواج پیدا کرده و با زبان اصلی تلفیق گشته‌است. هم‌چنین هیچ‌کدام از قواعد ذکر شده در ادامه مطلب را نباید به‌صورت تعمیم‌پذیر فرض کرد.

 تفاوتهای انگلیسی آمریکایی و انگلیسی بریتانیایی

املای کلمات

انگلیسی بريتانيايی تمايل دارد که املای بسياری از کلماتی که ريشه فرانسوی دارد را حفظ کند، در حاليکه آمريکایی‌ها بيشتر سعی می‌کنند کلمات را همانطور که تلفظ می‌کنند بنويسند. علاوه بر اين، آنها حروفی را که مورد نياز نيست حذف مي‌کنند. به مثالهای زير دقت کنيد:

British English American English
colour color
centre center
honour honor
analyse analyze
cheque check
tyre tire
favour favor

اگر چه هر دو نسخه‌ی آمريکايی و بريتانيايی زبان انگلیسی صحيح هستند، اما املای آمريکايی معمولاً ساده‌تر است.

جهت مشاهده لیست کاملتری از موارد تفاوتهای املایی در انگلیسی بریتانیایی و انگلیسی آمریکایی روی لینک زیر کلیک کنید:

http://www.oxforddictionaries.com/words/british-and-american-spelling

تلفظ  و لهجه

زبان انگلیسی دارای دو نوع تلفظ است که هر یک از آنان تفاوت هایی با یکدیگر دارند. این تلفظ ها عبارتند از: تلفظ آمریکایی و تلفظ بریتانیایی. در واقع می توان گفت که این دونوع تلفظ باعث به وجود آمدن دو لهجه ی آمریکایی و بریتانیایی می شوند که پرکاربردترین لهجه ها در زبان انگلیسی در جهان هستند.

تلفظ آمریکایی

در مبحث یادگیری زبان انگلیسی، تلفظ آمریکایی به General American یا GenAm معروف است. این نوع از تلفظ، تلفظی است که افراد تحصیل کرده، بنگاه های تلویزیونی و رادیویی از آن استفاده می کنند. دو فرهنگ لغت معروف Merriam-Webster و Random House Dictionary بر اساس تلفظ آمریکایی نوشته شده اند.

بسیاری از آمریکایی ها و کانادایی ها به لهجه ای شبیه به General American صحبت می کنند. چه در نیویورک باشید و چه در واشینگتن و یا تورنتو، شما لهجه ای یکسان را خواهید شنید. گرچه ممکن است گویش ها از منطقه ای به منطقه دیگر فرق کند، اما این تفاوت آن قدر نیست که اصلا نتوانید متوجه منظور مردم شوید. شاید تنها جایی که شما با مسأله ی تغییرات گویشی مشکل داشته باشید، جنوب آمریکا است که دارای لهجه ی محلی متفاوت با سایر نقاط کشور است.

توجه کنید که حرف r در لهجه ی آمریکایی تلفظ می شود.

 تلفظ بریتانیایی

تلفظ بریتانیایی معمولاً با نام Received Pronunciation شناخته می شود. این نوع از تلفظ، مختص افرادی است که از طبقات بالای جامعه ی انگلیس هستند. گاهی تلفظ بریتانیایی را به ملکه ی این کشور نسبت می دهند. تلفظ بریتانیایی، تلفظی است که امروزه در مدارس انگلستان، کتاب های درسی و یا حتی فرهنگ های لغتی همچون آکسفورد و لانگمَن که در این کشور به چاپ می رسند به چشم می خورد.

می توان گفت که در بریتانیای کبیر تنها درصد کمی از مردم ( طبقات بالای جامعه، دانشگاهیان، بازیگران، شخصیت های تلویزیونی، سیاستمداران و معلمان) به لهجه ی بریتانیایی (Received Pronunciation ) صحبت می کنند. جالب است بدانید که در انگلستان و در میان مردم عادی تنها ساکنان مناطق آکسفورد، کمبریج، برایتون و لندن هستند که به لهجه ی بریتانیایی پایبند مانده اند. سایر مردم در انگلیس به لهجه ای دیگر و متفاوت با RP صحبت می کنند که به Estuary English معروف است.

در واقع انگلیسی ها بیشتر دوست دارند تا به جای صحبت کردن به RP به گویش محلی خود صحبت کنند. در چنین حالتی فهم گفته های این مردمان برای کسی که هنوز نسبت به تفاوت های گویشی در انگلیس اطلاعات چندانی ندارد، بسیار دشوار است. گاهی در انگلیس شما می توانید شهرهایی پیدا کنید که علی رغم فاصله ی بسیار کم از یکدیگر، دارای گویش های مختلفی هستند.

توجه کنید که به هنگام صحبت به RP که در واقع زبان استاندارد برای یادگیری لهجه ی بریتانیایی است، حرف r را نباید تلفظ کنید. البته حذف کردن r دارای شرایط و قوانینی است که باید آن ها را فرا گرفت.

تلفظ یا عدم تلفظ حرف r در لهجه ی بریتانیایی بسته به محل قرار گیری حروف بی صدا a, e, i , o, u در یک کلمه است.

در کلماتی همچون car, tower, inform, first حرف r خاموش است. علت خاموش بودن این حرف در این کلمات آن است که بعد از r ،حروف بی صدا وارد نشده اند.

در کلماتی همچون red, foreign, print حرف r به دلیل آنکه حرف بی صدایی آن را دنبال می کند باید تلفظ گردد.

حرف r در صورتی که در انتهای کلمه ای وارد گردد و از طرفی دیگر اولین حرف کلمه ی بعدی یکی از حروف بی صدا باشد r باید تلفظ گردد. به عنوان مثال number eight, far away .

بیشتر کسانی که به لهجه ی استاندارد انگلیسی RP تکلم می کنند معمولا حرف r را در عباراتی همچون: the idea (r) of, Africa (r)and Asia, law (r)and order وارد می کنند. حرف r ی که در این عبارات مشاهده می کنید تلفظ نمی شود و تنها وظیفه آن جدا کردن دو حرف بی صدا از یکدیگر است.

کلماتی که در این بخش مشاهده می کنید در لهجه ی استاندارد بریتانیایی RP دارای تلفظ یکسانی هستند:

or/awe, court/caught, sore/saw, farther/father, formerly/formally

اما این در حالی است که در لهجه ی آمریکایی هر کدام از کلمات فوق، دارای تلفظ متفاوت با یکدیگر هستند.

آمريکاييها تمايل دارند کلماتی که به «-duce» ختم مي‌شوند (مانند reduce، produce، induce و seduce) را بصورت /-du:s/ تلفظ کنند. در انگلیسی بريتانيايی اين اغلب کمی متفاوت است:/-dju:s/.

آمريکاييها تمايل دارند کلمات را با حذف حروف کاهش دهند. بعنوان مثال کلمه «facts» در انگلیسی آمريکايی درست مثل «fax» تلفظ مي‌شود – حرف t تلفظ نمي‌شود.

گاهی حروف صدادار در انگلیسی بريتانيايی حذف مي‌شوند. بعنوان مثال در هيچيک از کلمات «secretary» و «tributary» حرف a تلفظ نمي‌شود.

گاهی استرس کلمه در هر کدام از دو نسخه آمريکايی و بريتانيايی تفاوت دارد:

advertisement:

American English: / ‘ /

British English: / ‘ /

کدام لهجه را باید انتخاب کرد؟

برای آنکه از میان دو لهجه ی آمریکایی و بریتانیایی یکی را انتخاب کنید، باید به دو سؤال زیر پاسخ دهید:

کدام یک برای شما مفیدتر است؟

یادگیری کدام یک برای شما آسان تر است؟

در خصوص سوال اول باید گفت که چه شما لهجه آمریکایی را انتخاب کنید و چه لهجه بریتانیایی، آنچه را که می گویید و یا می نویسید توسط همه آنانی که زبان انگلیسی می دانند، فهمیده خواهد شد. علت این امر آن است که این دو لهجه به طور گسترده ای در هر کجای دنیا مورد استفاده قرار می گیرد و مردم به لطف تلویزیون و کلاس های آموزشی نسبت به این دو لهجه اشراف دارند. بنابراین می توان نتیجه گرفت که این دو لهجه (آمریکایی و بریتانیایی) از لحاظ استفاده با یکدیگر برابرند. اما به هر حال در صورتی که فکر می کنید که مخاطبان شما افرادی با لهجه ای خاص هستند، بهتر است وقت و هرینه خود را بر یادگیری آن “لهجه به خصوص” معطوف کنید. به عنوان مثال اگر قصد دارید به انگلیس مسافرت کنید و یا اینکه بیشتر دوستان خارجی شما انگلیسی هستند، پس بهتر است لهجه استاندارد بریتانیا را فرا گیرید. اما از آنجایی که در انگلستان گویش های مختلفی وجود دارد، ممکن در پیمودن این مسیر اندکی با مشکل روبرو شوید. این در حالی است افرادی که لهجه آمریکایی را فرا می گیرند با مشکل کمتری مواجه هستند و آن هم به دلیل یکسان بودن این لهجه در بالای ۹۰ در صد ایالت ها کشور آمریکا است.

جواب دادن به سوال دوم اندکی مشکل است زیرا برای پاسخ دادن به آن شما باید شرایط شخصی خود را در نظر بگیرید.

باید ببینید که دلیل اصلی این انتخاب چیست: به عنوان مثال آیا این لهجه (چه آمریکایی و چه بریتانیایی) برای من جذاب است، وقتی به آن لهجه صحبت می کنم حس بهتری دارم و یا اینکه احساس قدرت می کنم و . . .

کدام لهجه را برای تقلید کردن آسان تر می یابید: در این حالت برخی می توانند خود را خیلی راحت تر با یکی از این دو لهجه منطبق کنند و این در حالی است که نسبت به لهجه دوم چنین احساسی را ندارند.

دوستان شما کدام لهجه را یاد می گیرند: یاد گرفتن لهجه ای که دوستان شما به آن تکلم می کنند راحت تر است. دلیلی که می توان برای آن رائه داد این است که شما می توانید از طریق این لهجه با دوستان خود صحبت کنید.

آیا به علم روز علاقمند هستید، اگر اینگونه است پس لهجه آمریکایی را فرا گیرید زیرا بیشتر برنامه ها و مقالاتی که در این باره نوشته می شود به این لهجه است.

در اینجا تفاوت ها و شباهت های موجود میان دو لهجه بریتانیایی و آمریکایی به صورت تیتروار توضیح داده خواهد شد:

لهجه آمریکایی: اگر به این لهجه صحبت کنید، انگلیسی زبانان شما را خواهند فهمید.

لهجه آمریکایی: در صورت یادگیری این لهجه می توانید به منظور تمرین و روان گویی در این بخش به منابع بسیاری همچون ماهواره ها، فیلم ها و موسیقی دسترسی داشته باشید

لهجه بریتانیایی: در صورت یادگیری این لهجه می توانید به منظور تمرین و روان گویی در این بخش به منابع بسیاری همچون ماهواره ها، فیلم ها و موسیقی دسترسی داشته باشید

لهجه آمریکایی: قسمت اعظمی از مقالات موجود در فضای مجازی به لهجه آمریکایی است.

لهجه آمریکایی: تعداد افرادی که به لهجه آمریکایی تکلم می کنند ۱۰ برابر آنانی است که به لهجه بریتانیایی صحبت می کنند. پس در صورتی که شما از لحاظ تلفظ مشکلی داشتید، منابع بیشتری در اختیار خواهید داشت.

لهجه بریتانیایی: بهترین فرهنگ های لغت در جهان به این لهجه نوشته شده اند.

لهجه آمریکایی: مردم در انگلیس نسبت به لهجه ی آمریکایی بی توجّه هستند.

لهجه بریتانیایی: مردم آمریکا لهجه بریتانیایی را دوست دارند و هنگامی که فردی به این لهجه سخن می گوید، آمریکایی ها او را به عنوان فردی دانا خطاب می کنند. این مسئله حتی در خصوص مسائل اجتماعی مانند روابط مردان و زنان با یکدیگر نیز دخالت دارد.

هر لهجه ای که شما انتخاب کنید، چه آمریکایی و چه بریتانیایی، شما باید اطلاعاتی در خصوص لهجه دوم نیز داشته باشید. فرض کنید که می خواهید به بریتانیایی اصیل صحبت کنید و اصلا دوست ندارید لهجه ای آمریکایی داشته باشید. اما حالا سوال این است که آیا باید به تلفظ آمریکایی که در فرهنگ لغت ارائه شده توجه کنید یا نه؟

بله، شما باید دقت کنید. دلیل اولی که می توان در این خصوص ارائه داد این است که شما باید به منظور درک هر دو لهجه به تلفظ کلمات در هر دو حالت در فرهنگ لغت گوش کنید. علت این امر آن است که این دو لهجه به صورتی گسترده در سراسر جهان مورد استفاده قرار می گیرند. حتی اگر تصور کنید که من صرفا می خواهم بریتانیایی یاد بگیرم، بدانید که دانستن لهجه آمریکایی به شما کمک خواهد کرد تا آنچه را که آمریکایی زبان ها می گویند را راحت تر درک کنید.

دوم آنکه شما باید به تفاوت های موجود میان این دو لهجه واقف باشید. علت این امر آن است که شما در فرایند یادگیری زبان، کلماتی را از هر دو لهجه فرا خواهید گرفت. به عنوان مثال شما امروز در یک شبکه آمریکایی زبان واژه ای جدید را می شنوید و فکر می کنید: خوب حتما تلفظ این واژه در لهجه بریتانیایی هم باید درست مانند تلفظ آمریکایی باشد. اما باید متاسفانه گفت که شما با انجام این کار فعل حدس زدن را در خود تقویت کرده اید و یقینا با ادمه این روش، پس از چندی نه تنها بار دیگر برای چک کردن تلفظ دقیق کلمات به فرهنگ لغت مراجعه نخواهید کرد، بلکه دچار اشتباهات تلفظی بسیاری در این بخش خواهید شد.

لغت

اگر چه تعداد مفاهیم و اشیائی که برای آن‌ها در لهجه‌های آمریکایی و بریتانیایی، اسامی متفاوتی پیشنهاد شده‌است، چندان زیاد نیست، اما یک زبان‌آموز و مترجم لازم است اکثر آن‌ها را فرا بگیرد. چرا که این اسامی معمولا جز کلمات متداول مکالمات روزمره در هر کشور به حساب می‌آید. در ادامه به چند مورد از این کلمات اشاره می‌گردد.

British English American English

معنی
فارسي

lift elevator آسانسور
trousers pants شلوار
lorry truck کاميون
petrol gasoline بنزين
underground subway مترو
aerial antenna آنتن
rubber eraser پاک‌کن
flat apartment آپارتمان
wardrobe closet جارختي
queue line صف
pavement sidewalk پياده‌رو

 

جهت مشاهده لیست کاملتری از لغات متفاوت در انگلیسی بریتانیایی و انگلیسی آمریکایی روی لینک های زیر کلیک کنید:

http://resources.woodlands-junior.kent.sch.uk/customs/questions/americanbritish.html

http://www.oxforddictionaries.com/words/british-and-american-terms

گردآورنده: فائزه یوسفیان

4 نظر ها

  1. o

    تشکر به خاطر توضیحات خوب و قابل درک از سوی شما

  2. sara

    سلام
    اگه امکان داشته باشه در مورد تفاوت spelling کشورخای مختلف انگلیسی زبان هم بگید.
    مثلا اینکه کدوم کشورها برای spell لغت week از double e استفاده میکنند و کدوم کش.ر ها همون ee رو میگن.
    مرسی از زحماتتون

  3. muhammad

    توضیحات خوب و کاملی است

  4. سعید

    با سلام و احترام

    عالی بود ممنونم

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

css.php